مقالات

معرفی بهترین کود شیمیایی برای درخت پسته + جدول کوددهی پسته

بهترین کودهای شیمیایی برای پسته

درختان پسته به عنوان درختانی با عمر طولانی و رشد کند، از کودهای شیمیایی مناسب برای رشد و توسعه بهتر استفاده می‌کنند. انتخاب بهترین کودهای شیمیایی برای پسته می‌تواند به بهبود عملکرد و عمر مفید درختان کمک کند. معمولاً کودهای حاوی عناصر غذایی اصلی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم به عنوان گزینه‌های اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین، کودهای حاوی عناصر کمیاب مانند روی، روی، منگنز و مولیبدن نیز می‌توانند به عنوان بهترین کودهای شیمیایی برای پسته در تقویت سلامت و باردهی درخت موثر باشیند. به طور کلی، استفاده از کودهای شیمیایی با توجه به نیازهای خاص خاک و درختان می‌تواند به بهبود رشد، عملکرد و کیفیت محصولات پسته کمک کند.

تنه و شاخه های درخت پسته خاکستری است و با گذشت سالها تیره تر می شود. سیستم ریشه  این درخت قوی است و می تواند به عمق 10 فوت (3 متر) و عرض 26 فوت (8 متر) برسد. برگها در اواخر پاییز (در بسیاری از موارد در آبان) شروع به ریزش می کنند. درختان ماده ای که میوه می دهند ابتدا برگ های خود را از دست می دهند. سپس درختان ماده ای که میوه نداده اند شروع به ریزش برگ می کنند. در نهایت، درختان پسته نر معمولاً پس از درختان ماده، برگ های خود را از دست می دهند.

گلدهی درخت پسته معمولاً در بهار (فروردین) اتفاق می افتد. در بسیاری از موارد، درصد زیادی از گل‌های نر خیلی زودتر از گل‌های ماده شکوفا می‌شوند. در نتیجه درصد زیادی از گرده ها از بین می روند و در نتیجه تشکیل و تولید میوه کاهش می یابد. به این ترتیب برخی از پسته‌کاران گرده گل‌های نر را جمع‌آوری می‌کنند، آن را در شرایط مناسب نگهداری می‌کنند و پس از شکوفه‌دهی آن را در درختان ماده پراکنده می‌کنند. این گرده افشانی مصنوعی نامیده می شود. در این مقاله اسپوتا شیمی به معرفی بهترین کودهای شیمیایی برای پسته می پردازیم.

بهترین کودهای شیمیایی برای پسته

معرفی بهترین کودهای شیمیایی برای پسته

نیتروژن عنصر اصلی مورد نیاز برای رشد مناسب ساقه و عملکرد خوب است. کمبود نیتروژن اغلب منجر به برگ‌زدایی بیش از حد در طول دوره تولید و در نتیجه کاهش عملکرد مغز می‌شود. اگر کمبود نیتروژن تشخیص داده شود، کشاورزان اغلب N-P-K 32-0-0 را از طریق سیستم آبیاری استفاده می کنند، با افزایش نرخ هر سال با رشد درختان (از یک متخصص کشاورزی مجوز بپرسید).

کمبود فسفر و پتاسیم باعث کاهش تولید و کیفیت درختان پسته می شود. حداقل سطح پتاسیم در برگها (به منظور جلوگیری از کمبود تابستان) 0.7 تا 0.9٪ است. حداقل سطح فسفر برگ از 0.09 تا 0.1 درصد است. علاوه بر این، مشخص شده است که درختان پسته در صورت کمبود پتاسیم و/یا فسفر راحت‌تر به Verticillium dahliae آلوده می‌شوند.

یک طرح رایج کوددهی پسته شامل اضافه کردن 8-12 پوند است. (3,6 – 5,4 کیلوگرم) N-P-K 12-12-17 + 2MgO به ازای هر درخت بالغ در اواخر زمستان – اوایل بهار (بهمن – اسفند) و تزریق کود محلول در آب N-P-K 15-15-15 از طریق آبیاری سیستم در فصل بهار (فروردین-اردیبهشت). در موارد کمبود پتاسیم که اغلب منجر به درصد بالایی از پسته خالی می شود، کشاورزان اغلب 250 پوند اضافه می کنند. (113 کیلوگرم) در هکتار K20 در تابستان (خرداد-تیر). به خاطر داشته باشید که 1 هکتار = 247 هکتار = 10000 متر مربع و 1 تن = 1000 کیلوگرم = 2205 پوند.

نقش کود دامی در کنار کود شیمیایی

در کنار بهترین کودهای شیمیایی برای پسته می توانید با کمک کود دامی وضعیت زمین خود را بهبود بخشید. بسیاری از کشاورزان در هر یک یا دو سال 10 تا 20 تن کود در هکتار اضافه می کنند. (1 هکتار = 10000 مربع = 247 هکتار). هنگامی که نمی توانند کود با قیمت مناسب پیدا کنند، بسیاری از کشاورزان از کود سبز استفاده می کنند. در این صورت پسته کاران در فصل پاییز اقدام به کاشت حبوبات می کنند.

طی چند ماه آینده، آنها فسفر و پتاسیم را به مزرعه پسته اضافه می کنند تا به رشد سریع حبوبات کمک کنند. آنها در نهایت گیاهان را شخم می زنند، آنها را درست قبل از گلدهی (بهار – فروردین،اردیبهشت) در خاک می گنجانند و قطعاً قبل از اینکه حبوبات را با درختان پسته در آب رقابت کنند. به خاطر داشته باشید که در هنگام تجزیه مواد آلی، مصرف نیتروژن افزایش می یابد. در نتیجه، بسیاری از کشاورزان – در زمان شخم زدن – نیتروژن (به شکل نیترات) را به خاک اضافه می کنند تا از کمبود نیتروژن جلوگیری کنند

با این حال، اینها فقط الگوهای رایجی هستند که نباید بدون انجام تحقیقات بر روی زمین اجرا شوند. هر زمین بنا بر موقعیت جغرافیایی خود نیازهای متفاوتی دارد. چک کردن مواد مغذی و pH خاک قبل از اعمال هر روش کوددهی حیاتی است. همانطور که تقریباً در همه درختان میوه نیز اتفاق می افتد، تجزیه و تحلیل برگ برای تشخیص و اصلاح کمبود مواد مغذی بسیار مهم است. درخت پسته برای سالم ماندن و رشد به حداقل دوازده عنصر نیاز دارد، اما درختان شما ممکن است اصلا نیازی به کود دهی نداشته باشند. مواردی وجود دارد که پسته‌کاران سال‌هاست که از هیچ روش کوددهی استفاده نمی‌کنند و همچنان به طور مداوم محصول خوبی برداشت می‌کنند.

فقط در صورتی که درختان سالم باشند و میزان مصرف نیتروژن در طول فصل بسیار کم باشد، می توانید N را اسپری کنید یا آن را به آب آبیاری پس از برداشت اضافه کنید.

به یاد داشته باشید که کاربرد دیرهنگام نیتروژن در ماه سپتامبر ممکن است باعث افزایش رشد رویشی، به ویژه در سال های کم محصول، به تاخیر انداختن انشعاب و افزایش خطر سرمازدگی شود.

 

فسفر

علائم کمبود

  • رشد ضعیف ریشه، که به معنای رشد ضعیف درخت به عنوان یک کل است
  • گلدهی ضعیف و تشکیل میوه و تخریب خوشه
  • زرد شدن و ریزش برگها، به ویژه آنهایی که نزدیک خوشه میوه هستند
  • رشد ضعیف به طور کلی

 

بارور کردن درختان جوان

یکی از بهترین کودهای شیمیایی برای پسته فسفر است. کمبود فسفر به ندرت در باغات برگریز مشاهده شده است. قبل از کاشت با انجام آزمایش بر روی خاک مشخص می شود که ایا زمین به کود دهی با فسفر نیاز دارید یا خیر.

در کودهای مرکب، مقدار کود مصرفی بیشتر به نیاز به N بستگی دارد تا P.

از آنجایی که P یک جزء غیر متحرک در خاک است، باید آن را نزدیک به ریشه قرار داد. تحقیقات انجام شده بر روی درختان بادام، پسته و گردو نشان داده است که استفاده از کود فسفر در ترانشه‌های عمقی 20 سانتی‌متری مؤثرتر از کود پخشی است. سنگرها بسته به اندازه درخت می توانند 60 سانتی متر یا بیشتر از تنه فاصله داشته باشند. آنها همچنین باید در منطقه مرطوب سیستم آبیاری باشند.

 

میزان  استفاده در خاک

در دراز مدت، مقدار فسفر حذف شده در زمان برداشت باید با کود جایگزین شود تا در دسترس بودن فسفر کافی حفظ شود. به ازای هر 1000 کیلوگرم محصول قابل فروش، تقریباً 3 کیلوگرم فسفر (7 کیلوگرم P2O5) از باغ حذف می شود. این مقدار شامل تمام مواد مغذی حذف شده در پوسته، پوسته، مغز، آجیل سفید و سایر عملکردهای غیرقابل فروش به ازای هر 1000 کیلوگرم محصول قابل فروش است.

برای مقادیر کم فسفر خاک یا برگ، ممکن است به میزان بالاتری از کود نیاز باشد.

درختان 20 ساله خفته دارای تقریباً 270 گرم فسفر در ساختار دائمی خود هستند. با فرض تراکم درخت 300 درخت در هکتار و افزایش خطی محتوای فسفر در طول زمان، حدود 8.5 تا 9 کیلوگرم P2O5 در هکتار (4 کیلوگرم فسفر در هکتار) هر ساله برای سازه های دائمی جدید مورد نیاز است. با این حال، مشخص شده است که محتوای P در درختان پس از یک سال کم محصول بیشتر از درختان پس از یک سال پرمحصول است. P انباشته شده در سالهای “کم محصول” در حمایت از تقاضای میوه زیاد در طول سالهای “پر محصول” کاهش می یابد.

 

زمان استفاده

در سالهای “پر محصول”، تنها 5٪ از فسفر در طول فلاش بهار (اواسط فروردین تا اواخر ماه خرداد) جذب شد در حالی که 95٪ در طول پر کردن مغز جذب شد. در سالهای “کم محصول”، جذب فسفر در طول فلاش بهاره 36 درصد از کل جذب را به خود اختصاص داد. جذب فسفر بین برداشت و پیری برگ ناچیز بود. بنابراین، P باید در طول دوره پر شدن مغز در دسترس باشد.

از آنجایی که فسفر در خاک بی حرکت است و به سختی شسته می شود، زمان کاربرد به اندازه N بحرانی نیست. فسفر اغلب در ماه آبان پس از شروع ریزش برگ استفاده می شود. در خاک های اسیدی یا قلیایی، P را می توان به شدت توسط مواد معدنی خاک تثبیت کرد. تحت این شرایط، اعمال P نزدیکتر به زمان تقاضا ممکن است موثرتر باشد. بنابراین ترجیحاً کود فسفر محلول در ابتدای اسفند هر 2 تا 3 سال یکبار و در ترانشه حداقل 30 تا 40 سانتی متری در خط قطره ای زیر درخت مصرف شود.

پتاسیم

یکی از ضروری ترین  و بهترین کودهای شیمیایی برای پسته کود پتاسیم است که نقش اساسی در مغز دار شدن محصول دارد.پتاسیم برای افزایش رشد گیاه و جذب مواد مغذی از خاک مهم است و با حرکت مواد مغذی در بافت‌های گیاهی مرتبط است.

علائم کمبود

  • علائم بعد از اواسط تابستان ظاهر می شود
  • برگ های پیر کوچکتر با حاشیه های سوخته
  • شاخ و برگ پراکنده با پژمردگی مشخص
  • با کاهش سطح پتاسیم، عملکرد (از نظر کمی و کیفی) کاهش می یابد
  • اگر این علائم را مشاهده کردید، به این معنی است که مقداری از محصول از بین رفته، محصول آسیب دیده است و بازگشتی وجود ندارد.

 

در آزمایشات مزرعه ای، مشخص شد که به طور متوسط ​​24 کیلوگرم پتاسیم (29 کیلوگرم K2O) از باغ به ازای هر 1000 کیلوگرم محصول قابل فروش خارج می شود. این مقدار شامل تمام مواد مغذی حذف شده در پوسته، پوسته، مغز، آجیل خالی و سایر محصولات غیرقابل فروش است. پتاسیم برای رشد برگ های قوی و سالم بسیار مهم است، زیرا آنها 80 گرم پتاسیم در هر درخت و سال مصرف می کنند.

علاوه بر این، K برای حمایت از نیازهای رشد درخت مورد نیاز است. به طور متوسط، جذب پتاسیم بیش از حذف با میوه ها و برگ های بریده شده به میزان 82 گرم در هر درخت و سال بود. در باغی با 300 درخت در هکتار، این مقدار معادل 29 کیلوگرم K2O است. بنابراین، باغ برای تولید 1000 کیلوگرم پسته مرغوب و درختان مرغوب در مجموع به 55 کیلوگرم پتاسیم نیاز دارد. به یاد داشته باشید که ریشه ها تنها بخشی از کاربرد سطحی را جذب می کنند.

برآورد نیاز K تحت تاثیر عملکرد

ممکن است برای درختانی که در خاک هایی با پتاسیم کم در دسترس هستند یا در خاک های تثبیت کننده پتاسیم رشد می کنند، میزان کاربرد پتاسیم بالاتری مورد نیاز باشد. میزان کاربرد پتاسیم 270 کیلوگرم K2O در هکتار (224 کیلوگرم پتاسیم در هکتار) بیشترین عملکرد (3500 کیلوگرم در هکتار) را داشت. میزان 227 کیلوگرم در هکتار در سال پر محصول و 113 کیلوگرم در سال کم محصول توصیه می شود. با این حال، میزان کاربرد بالاتر، احتمالاً به دلیل کاهش جذب منیزیم و کلسیم ناشی از در دسترس بودن پتاسیم بالای خاک، باعث کاهش عملکرد مغز می شود. در مقابل، خاک‌های آبرفتی جوان پتاسیم قابل تعویض بسیار بالایی دارند و احتمال واکنش به کوددهی پتاسیم کمتر است، مگر اینکه با شوری یا بافت بسیار سبک مخدوش شوند. نیاز به پتاسیم برای خاک سنگین و رسی کمتر خواهد بود.

زمان استفاده

تقاضا و جذب پتاسیم در طول پر شدن مغزها (اواخر اردیبهشت تا اوایل شهریور) بالاست. در سالهای “پرمحصول” و “کم محصول”، بیش از 90 درصد پتاسیم در طی پر شدن مغزجذب می شود. بنابراین، عرضه کافی پتاسیم به درخت در این دوره برای پرکردن رضایت بخش مغز حیاتی است.

مستقل از بار محصول، جذب و حذف فصلی پتاسیم متعادل است، که نشان می دهد پتاسیم کمی در ساختارهای دائمی ذخیره می شود تا در سال بعد مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می‌شود که نرخ اعمال K از طریق سیستم قطره‌ای 40 درصد تقاضای فصلی در ماه مه، 40 درصد در ژوئن و 20 درصد در ماه جولای باشد.

زمان استفاده

در مطالعه‌ای که در سه باغ با قابلیت دسترسی کم پتاسیم طی دو فصل انجام شد، عملکرد گردو در زمانی که پتاسیم از طریق آبپاش‌ها اعمال می‌شد در مقایسه با نواربندی روی سطح خاک بیشتر بود.

کاربردهای باند نسبت به کاربردهای پخش، به ویژه در خاک هایی با ظرفیت تثبیت K بالا موثرتر هستند. اعمال پتاسیم در یک نوار، کمپلکس تبادلی را به خاک رس اشباع می کند و پتاسیم بیشتری را در محلول خاک برای جذب فراهم می کند.

توجه

  • به یاد داشته باشید که ارقام ذکر شده در این مقاله تقریبی هستند و بهتر است خاک را آنالیز کنید و با توجه به نتایج آنالیز کوددهی کنید.
  • مقادیر اعمال شده با توجه به میزان عملکرد مورد انتظار در واحد سطح و با توجه به اندازه و قدرت درختان تغییر می کند.

جدول بررسی بهترین کودهای شیمیایی برای پسته و زمان کود دهی

زمان کوددهینوع کودمقدار کود (کیلوگرم/هکتار)
اوایل بهار (بهمن – اسفند)N-P-K 12-12-17 + 2MgO8-12 پوند (3.6-5.4 کیلوگرم)
فصل بهار (فروردین-اردیبهشتN-P-K 15-15-15تزریق کود محلول در آب آبیاری
تابستان (خرداد- تیر)کود پتاسیم (K2O)250 پوند (113 کیلوگرم) در هکتار
4/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *